ผมเสียใจอย่างหนักเมื่อรู้ว่าภรรยาผมติดต่อกับแฟนเก่าเค้า เพราะภรรยาผมเป็นครูเอกชนแห่งหนึ่งสอนชั้นอนุบาลเปิดเทอมครูใหญ่ซึ่งเป็นเจ้าของโรงเรียนให้ครูทุกคนต้องหาเด็กมาเข้าที่โรงเรียนให้ได้ 1 คน เป็นโอกาศเหมาะที่ภรรยาผมหาเด็กไม่ได้สักคนทั้งที่ผมช่วยหา บังเอินวันหนึ่งแฟนผมเล่าให้ฟังว่าแฟนเก่าเค้าโทรมาหาอยากให้ลูกเค้าเรียนที่โรงเรียนที่ภรรยาผมสอนอยู่ แฟนผมก็ดีใจที่จะหาเด็กมาเรียนที่โรงเรียน และขอให้ลูกเค้าอยู่ห้องที่ภรรยาผมสอน “มันเป็นความหลังระหว่างภรรยาผมกับเค้าเมื่อตอนคบกัน เค้าฝากให้ภรรยาผมได้ทำงานเป็นครู่ที่โรงเรียนแห่งนั้น หลังจากนั้นเค้าก็ไปมีคนใหม่ทิ้งภรรยาผมไป” เค้าดูสง่าภูมิฐาน การงานมีสี(ตำรวจ) มากว่าลูกจ้างต้อยต่ำอย่างผม ทั้งที่เราจดทะเบียนสมรส ใช้นามสกุลผมและมีลูกด้วยกันแล้ว 1 คน แต่ผมยังคิดมาก กังวนว่าถ้าเค้าไปรับส่งลูกเค้าทุกวันเค้าก็จะต้องเจอภรรยาผมทุกวันและอะไรจะเกิดขึ้นต่อมา ถ่านไฟเก่ารึเปล่า ในเมื่อหม่อนั่น แยกกับเมียมันอยู่ มันต้องคิดอะไร หรือวางแผนเพื่อต้องการอะไร ผมคิดมาก จนผมนอนไม่หลับ ถึงแม้ภรรยาผมจะสาบานว่าจะอยู่กับผมจนเฒ่าจนแก่ ชั่วฟ้าดินสลาย ผมก็ยังไม่ค่อยวางใจ สบายใจอยู่ดี ตื่นมาง่วงๆเพราะไม่ได้หลับคิดมาก ไปทำงาน งานก็ไม่เป็นงานคิดแต่ว่าป่านี้เค้าต้องเจอกัน เลิกงานผมกลับบ้านภรรยาผมก็กลับบ้านผมก็เริ่มพูดจาประชดภรรยาผม จนเราต้องทะเลาะกัน ผมอยากให้เค้าเคียร์ให้ผมกระจ่างว่าคิดอะไรกับภรรยาผม ทำไมต้องเป็นแบบนี้ แม่ของลูกคุณจะว่าไงเมื่อรู้ว่าเอาลูกมาเข้าโรงเรียนที่แฟนเก่าสอนอยู่ คิดอะไรอยู่ ผมอยากรู้ จนเราต้องทะเลากัน ถ้าเหตุการ์ณนี้เกินขึ้นกับชีวิตของท่าน ท่านจะทำอย่างไร กับคนที่รักของเรา เราควรหึงออกอาการอย่างผม หรือเจ็บลึกๆแต่ไม่ออกอาการ หรือไม่สนใจอะไรเลย ??
พ.ย. 02
Recent Comments